آخرین بار که رفتم سینما با مری و مهندس بود. فسقلی هنوز وجود خارجی و حتی داخلی هم نداشت میشه حدود هشت یا نه سال پیش. رفتیم سینما سعدی. اسم فیلم هم یادم نیست فقط شهاب حسینی و الهام حمیدی بودن و بچهای که سندروم داون بود و من توی تاریکی کلی اشک ریختم.
دیگه اصلا نرفتم تا امروز که رفتیم فیلم هتل تو ساختمون الف. پیاده رفتیم و با اسنپ برگشتیم. یک اعتراف نیمه شرمآور هم اینکه تا حالا هیچکدوم از این سینماهای مدرن شده رو نرفته بودم حتی همین که انقدر هم بهمون نزدیکه. تو خود ساختمان هم فقط سال ۹۸ رفتم که دولتآبادی برای رونمایی کتابش اومده بود.
هیچی دیگه فیلمش هم که کمدی بود. نمیدونم من سختگیر شدم یا این موضوعات واقعا سخیف هستن. یک پسر نوجوان تنهایی هم با یک فاصله کنارمون بود انقدر بامزه میخندید که با اون ما هم خندمون گرفت کلی.
بعد دقیقا دیشب یک خبری خوندم مبنی بر اینکه تبلیغ خوانندههای اونور آبی ممنوعه اونوقت تو فیلمه همش آهنگ شماعیزاده و سندی و ستار و اینا پخش شد حتی رینگ موبایل پژمان هم یکی از آهنگهای قمیشی بود!!! البته یک چیز جالب این وسط هست که تو برنامههای شبکههای معاند! مدام آهنگهای داخل ایران پخش میشه و تو فیلمهای ایرانی هم آهنگهای به قول ما غیر مجاز:))
راستش در کل خوشم نیومد یعنی فکر نکنم دیگه هوس سینما رفتن کنم. اون موقعها با دنی تمام فیلمها رو میرفتیم حتی سه چهار روز قبل از اون دعوای آخری رفته بودیم فیلم آباجان که هیچی ازش یادم نیست ولی فکر کنم اونهم به دلم ننشسته بود.
ولی فضای کلی رو پسندیدم منظورم پردیس سینمایی هست.
- وااای دیشب یک چیز عجیب و ترسناکی رو از تلگرام کپی کردم اینجا با کلی ویرایش و تنظیم برای انتشار، بعد که پست کردم دیدم فقط سه خط اول که شرح ماوقع بود پست شده. هیچی دیگه ترسم چندبرابر شد. مجبور شدم کلی برنامه بیربط ببینم که دیگه کابوس نبینم حداقل :))
- صبح هم این رو تو اینستاگرام دیدم جالب اومد به نظرم :)
متاسفانه هتل رو دیدم خیلی مسخره و بی معنی و جالبه که مردم فوج فوج میرن میبیننش و ازش تعریف میکنن! برای استفاده از آهنگاشون هم باید گفت فقط و فقط بی وجدانی میتونه باشه. هنرمندی که حتی صداش توی کشور خودش ممنوعه رو برداری آهنگاش رو بخاطر جذب مخاطب توی فیلمت بیاری. یادمه چند سال پیش همسر فرهاد از صدا و سیما بخاطر پخش آهنگ "بوی عیدی" شکایت کرد که بنظرم خیلی به جا و به حق بود.
سطح پایین فیلمها سلیقهها رو تنزل داده و بالعکس... به نظرم یک سیکل معیوب ایجاد شده
سلام من هم سینماهای مجتمع خلیج فارس رو رفتم هم سینما سعدی و پرسیا و کاپری و ... به نظرم سینما جدیدها واقعا خیلی مجهزتر و بهترند ولی اون فیلم دیدن تو سینما پرسیا و کاپری ،ساندویچ کثیف دم در، تخمه و چیپس و پفک خوردنهای بچگی و پاتال و آرزوهای کوچک رو با مدرسه تماشا کردن لذت عمیقی بود که دیگه هرگز تکرار نمیشه. این ساختمون الف چیه من نرفتم :)))) البته طبیعیه چون ۶ هفت ساله شیراز نبودم...
سلام لیلی جون.
تو سینما کاپری هم یادمه پرنده کوچک خوشبختی رو با مدرسه رفتیم!! دقیقا نظرم همینه با وجود اینهمه امکانات تو اون سینماها خیلی خوش میگذشت حتی یک فیلم رو چندبار میرفتیم

آخ یادش بخیر سینما پرسیا رو که تو بچگی میخوندم پریسا
البته من احتمالا تو مرحله انکار بالا رفتن سن هستم
ساختمان الف سر معالیآباد هست و چندتا سالن سینما، فود کورت، کافه و طبقه بالا هم کتابفروشی داره.
سلام دوست نازنینم. خوبی؟
من هم فیلمهای طنز ایرانی به دلم نمیشینه. موضوعاتشون آبکیه.
ولی لذت تماشای فیلم در کنار یه دوست قشنگه.
چند وقت پیش فیلم فسیل رو دیدم. بدک نبود.
بقول شما تو فیلم عرقخوری و آهنگهای خوانندگان ممنوعه و.. رو نشون میدن.
هدف فقط آزار مردمه. انگار کلا دشمن انسان و انسانیت هستن.
سلام مهربون. خوبم عزیزم
انتظارم بالاست انگار
درست میگی سینما رفتن رو باید به چشم تفریح و تنوع ببینم
فکر کن تمام دارایی خواننده رو اینجا مصادره کردن بعد آهنگشو با کیفیت بالا تو فیلم استفاده میکنن. درد داره والا